Kolej i Zakopane
Bez porównania słabiej rozwinięta jest sieć połączeń kolejowych (linia kolei
żelaznej dotarła do Zakopanego w 1899 r.), a główny szlak Kraków — Zakopane
poprowadzony jest drogą dłuższą niż szlak jezdny. Zakopane ma bezpośrednie
połączenia (niektóre okresowe) z: Krakowem, Warszawą, Gdynią, Olsztynem,
Poznaniem, Łodzią. Lokalne odgałęzienia — do Nowego Sącza i Podczerwonego — nie
mają większego znaczenia dla turystyki.
ZAKOPANE
Zakopane, samodzielna gmina miejska, ograniczone od pd. masywem Tatr a od pn.
Pasmem Gubałowskim położone jest w obrębie Rowu Podtatrzańskiego. Centralna
część miasta rozpościera się nieomal w miejscu, w którym zbiega się kilka
większych potoków — teren tworzy tu wyraźną misę, nazywaną zwykle Kotliną
Zakopiańską. Centrum (poczta główna) położone jest na wysokości 835 m.
Powierzchnia obszarów należących do Zakopanego wynosi ok. 8500 ha.
Cechą charakterystyczną klimatu „misy" zakopiańskiej, w porównaniu z klimatem
Tatr, jest duża bezwietrzność i częste zjawiska inwersji zimnego powietrza co ma
nieoceniony wpływ na
noclegi w
zakopanem,
które przedłużają chłodne i mgliste ranki. Jednak już najbliższe miastu stoki —
Gubałówki, Antałówki, przedpola regli — są pozbawione tej dokuczliwej
właściwości.
Historia
Pierwsze zachowane pisemne wzmianki o Zakopanem pochodzą ze spisu wsi starostwa
nowotarskiego z 1605 r., a przywilej osadniczy Stefana Batorego datowany jest na
1578 r. Nie ulega wątpliwości, że początki lokującej się tu osady można cofnąć
wiele lat wstecz. Nazwa wywodzi się prawdopodobnie, jak wiele innych, używanych
do dziś na Podhalu, od określenia „kopane", oznaczającego miejsce wykarczowane w
lesie dla celów gospodarczych. Według tradycji, pierwszymi osadnikami byli
Gąsienicowie i oni też mają
noclegi w
zakopanem, a nazwę „Zakopane" nadano, jak głosi ludowe podanie, dla
upamiętnienia pomyślnie zakończonej próby urodzajności gleby, w którą zakopano
kilka ziaren zboża. Osada nie różniła się niczym od kilku, czy kilkunastu
podobnych rozrzuconych
w okolicy.
